Grad de Wurger

Eén van de nadelen van het campingleven is naast het groepspoepen het verplichte socialiseren. Aangezien ik dat mijn hele arbeidzame leven heb gedaan, is tegenwoordig aan die behoefte snel voldaan. Ik raad de eventuele lezer aan nu eerst naar bijgevoegde foto te kijken. Neem gerust de tijd!  ………………………………..Net vóór het maken van de foto (door mijn oogappel, die míjn bui al zag hangen) had ik dit plekje helemaal voor mezelf. Dit genot duurde welgeteld 3 minuten toen een (nog) voor mij onbekende stem achter mijn rug vroeg ‘en?’. Vissers weten dat op deze vraag slechts 2 antwoorden mogelijk zijn:

A. Ze bijten wel

B. Ze bijten niet

In dit geval diende zich een 3e mogelijk antwoord aan, maar dat wist ik op dat moment nog niet:C. Ze beten niet méér.

Anderhalf uur. De man in kwestie heette Grad, zo bleek. Wat míjn naam is, weet Grad nog steeds niet. Vijftien minuten(15 he!!!) duurde het ‘staande’ eerste deel van Grads monoloog over…zichzelf! Toen kwam de vraag..nee, het bleek een mededeling.. ‘ik schuif effe een stoel bij’. Ik zei ‘prima’, ik dacht ‘in godsnaam niet!’. Als U de foto gedetailleerd bekijkt, zal U opvallen dat Grad zich (fysiek) bínnen de reguliere alom bekende toelaatbare visafstand bevindt: het is…zie foto… technisch onmogelijk om rechtszijdig in te werpen (mijn voorkeursingooizijde; links is motorisch nauwelijks een optie). Psychisch gezien zit meneer IN mijn aura, een plek die alleen voor mijn  oogappel bestemd is. Ik kan op zo’n moment, ondanks mijn zachtmoedige karakter, mijn opkomende agressie nauwelijks onderdrukken en ik krijg het gevoel dat mijn nek totaal dichtgeknepen wordt. Helaas ontbrak het Grad de Wurger aan elke vorm van empathisch vermogen. Tijdens deel 2 van Grads, in dit geval zittende monoloog (1 uur en 15 minuten), kwam ik (ongevraagd) het volgende over Grad de Wurger aan de weet (ik neem U mee in mijn lijden U kunt altijd afhaken) (goeie visgrap vind ik zelf).

Grad de Wurger bleek Braobander, geboortig van ‘Summeren’, zijn vrouw uut Nederwirtj, haar naam deed blijkbaar niet terzake. Grad de Wurger woont ‘met zijn rug’ tegen de Peel, waar hij veel wandelt met zijn kruising tussen sjiwawarusseldweilmaltezercaviaschnautzerhondje. Grad bleek samen met zijn ega en hondje hier in het goedkoopste appartementje van 86 euro per nacht zonder ontbijt te verblijven (want dat was te duur en bij de Aldi waren ze voor 2.75 e met zijn tweeën klaor). Grad was de jongste van vier zonen en een dochter van een varkensfokker en had zich laten uitkopen door zijn broers. Zijn huis had hij afbetaald en op zijn rekening stond 376000 euro. Samen met zijn vrouw kreeg hij 4800 euro pensioen en AOW per maand (hij beunde…67….af en toe wat bij….’ge kunt nooit weten’). Ik zei ‘dan zit U hier in een heel bescheiden optrekje’; ik dacht ‘wat moet jíj hier tussen míjn muggen!!!???’. (Even een bekentenis: ik heb niks tegen varkens, zeker niet in de in mootjes gehakte vorm; ik heb wél iets tegen varkens met de volgende menselijke eigenschap (of is het andersom..denk even mee): gierigheid! Grad de Wurger bleek ‘rechts’: hij had niks met die ‘linkse groene flikkers’ (ik was erop voorbereid gezien het beroep van vader de Wurger). Of hij links- of rechtsdragend was, liet hij gelukkig in het midden. Zijn dochter had gestudeerd tot haar 35ste en verdiende ‘keigoe’. Zijn neefje van zunne oudste broer was 27 maar bleek unne ‘luie flikker’ (blijkbaar zijn  voorkeurstypering) die teerde op de riëkdom van zunne vader. Na die laatste (en echt niet enige)  informatie, met daarbij de aantekening dat ik me beperkt heb tot hóófdzaken, klonk er een (helaas geen verlossende) stem vanuit het appartementje (mevrouw de Wurger) ‘Grad komdegij?’.’ Kom deran..nog effe wat vertellen’ 😵‍💫🤯🤢.

Grad de Wurger bleek enkele jaren geleden een ongeluk te hebben gehad met de scooter en was daarbij op zijn hoofd geflikkerd (citaat). Sindsdien had hij erge last van zijn kortetermijngeheugen……………🥺🥺🥺🤔🤔🤔🤔 Heel voorzichtig vroeg ik hem ‘hoelang blijven jullie?’. Ze vertrokken morgen🤪🤪🤪😜😜🤩🤩🤩! Ik bevind me nog in de verwerkingsfase en bedenk het volgende: Als ik vooraf op de hoogte was geweest van Grad de Wurgers slechte kortetermijngeheugen, was mijn eerste vraag in minuut één van de anderhalfuursessie geweest: ‘En? Bende der wir?’